ช่วยอ่านให้จบนะค่ะแล้วเลือกว่าจะทำอย่างไหน




ในวันสุดท้ายก่อนวันคริสต์มาส ฉันรีบไปยังซุปเปอร์มาร์เก็ต




เพื่อซื้อของขวัญที่ฉันไม่ได้ซื้อไว้แต่เนิ่นๆ




เมื่อฉันเห็นผู้คนทั้งหมดที่นั่น ฉันก็เริ่มบ่นกับตัวเอง




ฉันคงต้องเสียเวลาเป็นชาติที่นี่แน่ๆ ฉันควรไปที่อื่นดีกว่า




คริสต์มาสนี่ทำให้รู้สึกแออัดและน่ารำคาญขึ้นทุกๆปีจริงๆ




สิ่งที่ฉันอยากจะทำคือเอนตัวลงนอนแล้วก็หลับไปและตื่นขึ้นมาเมื่อเวลานี้ผ่านพ้นไปแล้วจริงๆ




แต่ถึงยังไงฉันก็ยังไปที่แผนกของเล่น




และฉันก็เริ่มหัวเสียเกี่ยวกับราคาของมันและแปลกใจว่า




เด็กๆเนี่ยเล่นของเล่นที่แพงขนาดนี้เชียวหรือ





ขณะที่กำลังเดินดูของอยู่ในแผนกของเล่นนั้น




ฉันสังเกตเห็นเด็กผู้ชายตัวเล็กๆคนหนึ่ง อายุประมาณ 5 ขวบ กำลังอุ้มตุ๊กตาไว้แนบกับอก เขาค่อยๆลูบผมของตุ๊กตานั้นและมองดูอย่างเศร้าสร้อย




ฉันสงสัยว่าเด็กผู้ชายคนนี้จะเอาตุ๊กตาไปให้ใครกัน




เด็กผู้ชายคนนั้นหันไปหาหญิงชราที่อยู่ข้างๆ




'คุณย่าแน่ใจหรือฮะว่าเงินของผมมีไม่พอ'




หญิงชราตอบว่า 'หลานก็รู้นี่ว่าหลานมีเงินไม่พอที่จะซื้อตุ๊กตาตัวนี้หรอก'




หลังจากนั้นหญิงชราก็บอกให้เขารออยู่ตรงนั้นประมาณ 5 นาทีระหว่างที่เธอจะไปเดินดูรอบๆ




แล้วเธอก็จากไปอย่างรวดเร็ว เด็กชายยังคงอุ้มตุ๊กตาอยู่ในมือ




ในที่สุดฉันก็เริ่มเดินเข้าไปหาเขา




ฉันถามเค้าว่าเค้าจะเอาตุ๊กตาตัวนั้นไปให้ใคร





มันเป็นตุ๊กตาที่น้องสาวของผมชอบที่สุดฮะ





และเธอก็อยากจะได้มันมากเป็นของขวัญวันคริสต์มาส




เธอมั่นใจมากว่าซานตาคลอสจะให้ตุ๊กตาตัวนี้แก่เธอ'





ฉันบอกเค้าว่า ซานตาคลอสจะให้ตุ๊กตานี้แก่น้องสาวของเขาแน่ๆ




และก็ไม่ต้องกังวลหรอก





(มาถึงตรงนี้ นึกหละสิครับว่า เรื่องนี้ จะเหมือนกับเรื่องปกติทั่วๆไปที่คุณเคยอ่าน เดาผิดแล้วหละครับ ลองอ่านต่อสิครับ...)




แต่เขาตอบฉันด้วยท่าทางเศร้าสลดว่า




'ไม่หรอกฮะ ซานตาคลอสไม่สามารถเอาตุ๊กตานี้ไปให้เธอในที่ๆเธออยู่ตอนนี้ได้





ผมจะเอาตุ๊กตาตัวนี้ไปให้แม่




แม่จะได้เอาตุ๊กตานี้ไปให้เธอเมื่อแม่ไปที่นั่น'




ดวงตาของเขาเศร้ามากขณะที่เขาพูดต่อไป




'น้องสาวของผมไปอยู่บนสวรรค์




พ่อบอกว่าแม่ก็จะไปเหมือนกันในเร็วๆนี้




ผมก็เลยคิดว่าแม่น่าจะเอามันไปให้น้องสาวของผมได้'




หัวใจของฉันเกือบจะหยุดเต้น เด็กชายเงยหน้ามองฉันแล้วพูดว่า





'ผมบอกพ่อให้บอกแม่ว่าอย่าพึ่งไปให้รอผมจนกว่าผมจะกลับจากซุปเปอร์มาร์เก็ตฮะ'




แล้วเขาก็หยิบรูปที่น่ารักมากของเขาซึ่งกำลังหัวเราะให้ฉันดู แล้วก็บอกว่า




'ผมอยากให้แม่เอารูปนี้ไปด้วยฮะเธอจะได้ไม่ลืมผม





ผมรักแม่ฮะและผมก็หวังว่าเธอจะไม่ต้องจากผมไป




แต่พ่อบอกว่าเธอต้องไปอยู่กับน้องสาวของผม'




แล้วเขาก็จ้องมองตุ๊กตาอีกครั้งอย่าอาลัย




ฉันรีบคว้ากระเป๋าตังออกมาอย่างรวดเร็ว




หยิบธนบัตรออกมา 2-3ใบ แล้วพูดว่า 'ทำไมเราไม่ลองตรวจดูอีกที เผื่อว่าเราจะมีเงินพอ'




'ตกลงฮะ' เขาพูด 'ผมหวังว่าผมจะมีเงินพอนะฮะ'




ฉันแอบใส่เงินของฉันลงในกระเป๋าตังของเขาโดยไม่ให้เขาเห็นแล้วเขาก็เริ่มนับมัน




มันไม่ได้มีเงินแค่พอซื้อตุ๊กตาเท่านั้น แต่ยังเหลืออีกด้วย เด็กชายพูด




'ขอบคุณพระเจ้าที่ประทานเงินให้ผมฮะ' เขามองฉัน แล้วพูดเสริมว่า




'ผมอธิษฐานกับพระเจ้าก่อนนอนเมื่อวานฮะ





ว่าขอให้ผมมีเงินพอที่จะซื้อตุ๊กตาตัวนี้เพื่อแม่จะได้เอาไปให้น้องสาวของผมฮะ แล้วพระองค์ก็ได้ยิน




ความจริงผมอยากได้เงินที่จะซื้อกุหลาบสีขาวให้แม่ด้วยฮะ แต่ผมไม่กล้าขอมากเกินไป




แต่พระองค์ก็ให้เงินผมมากพอที่จะซื้อทั้งตุ๊กตาและกุหลาบ




แม่ของผมชอบกุหลาบขาวฮะ'




2-3 นาทีต่อมา หญิงชราก็กลับมา




ฉันเดินออกมากับรถเข็นของฉัน(รถเข็นที่ใช้ในซุปเปอร์มาร์เก็ตอะ)




ฉันซื้อของจนเสร็จด้วยความรู้สึกที่ต่างจากตอนมาโดยสิ้นเชิง





ฉันไม่สามารถเอาภาพของเด็กชายคนนั้นออกจากจิตใจฉันได้





หลังจากนั้นฉันก็จำข่าวที่อยู่ในหนังสือพิมพ์เมื่อ 2 วันก่อนได้





มันบอกว่าคนขับรถบรรทุกที่เมาเหล้าคนหนึ่งขับรถชนรถอีกคันหนึ่งที่มีหญิงสาวคนหนึ่งกับเด็กหญิงตัวเล็กๆในรถ




เด็กหญิงคนนั้นเสียชีวิตทันที แต่แม่ของเธออยู่ในขั้นบาดเจ็บสาหัส





ครอบครัวของพวกเขาต้องตัดสินใจว่าจะดึงปลั๊กเครื่องช่วยหายใจดีหรือไม่




เพราะถึงยังไงเธอก็ไม่สามารถดีขึ้นไปกว่าขั้นโคม่าได้




ครอบครัวนี้จะเป็นของเด็กชายคนนั้นรึเปล่านะ




2 วันหลังจากได้พบกับเด็กชายคนนั้น



ฉันอ่านเจอในหนังสือพิมพ์ว่า หญิงสาวคนนั้นได้เสียชีวิตแล้ว



ฉันไม่สามารถหยุดตัวเองไว้ได้ที่จะไปซื้อกุหลาบช่อหนึ่ง แล้วไปที่ Mortuary




ซึ่งร่างของหญิงคนนั้นได้ถูกเปิดให้คนได้ดูและอธิษฐานเป็นครั้งสุดท้ายก่อนฝัง


เธออยู่ในนั้น



ในโลงศพของเธอในมือมีดอกกุหลาบสีขาวดอกหนึ่งกับรูปถ่ายของเด็กชายคนนั้น



และมีตุ๊กตาวางอยู่บนหน้าอก




ฉันออกไปข้างนอกทั้งน้ำตารู้สึกว่าชีวิตของฉันได้เปลี่ยนไปตลอดกาล




ความรักที่เด็กผู้ชายคนนี้มีให้แม่และน้องสาวของเขานั้นจะยังคงอยู่ยืนยาวสุดแก่การจินตนาการ



แต่เพียงแค่เศษเสี้ยววินาทีเท่านั้น



คนดื่มเหล้าคนหนึ่งก็ได้พรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเค้า

กูล้างเองก็ได้






หนุ่มคนหนึ่งใฝ่ฝันมานานแล้วว่า



อยากได้มอ'ไซค์ฮาเลย์ซักคัน



จนกระทั่งวันหนึ่งเขาเก็บเงินได้มากพอจนสามารถซื้อฮาเลย์ได้



แต่ก่อนที่จะออกจากโชว์รูม คนขายเตือนเขาว่า



ให้ระวังชิ้นส่วนที่ชุบโครเมียมจะหมองถ้าโดนฝน



หนุ่มมอ'ไซค์เห็นจริงดังนั้น



เลยถามคนขายว่าควรทำอย่างไรดี



แล้วก้อได้คำตอบว่า ให้พกวาสลีนติดตัวไว้เสมอ



เวลาฝนจะตกก้อเอาวาสลีนไปละเลงตรงที่ชุบโครเมียม



ด้วยความรักที่มีต่อมอ'ไซค์ราคาแพง



หนุ่มคนนั้นจึงพกวาสลีนติดตัวตามที่ได้รับคำแนะนำมา



ต่อมาไม่นานหนุ่มมอ'ไซค์ก้อพบรักกับสตรีนางหนึ่ง



ถึงขนาดพาซ้อนฮาเลย์ไปใหนมาไหนด้วยกันตลอดเวลา



ความรักของทั้งสองคนเบ่งบานขึ้นจนสาวเจ้าออกปากเชิญไป



กินข้าวเย็นที่บ้านกับครอบครัวของเธอ
หนุ่มฮาเลย์ตกลงทันที



แต่เธอบอกว่าที่บ้านเธอมีธรรมเนียมแปลกอยู่อย่างหนึ่ง



นั่นคือหลังอาหารเย็นสิ้นสุดลง ใครพูดออกมาเป็นคนแรกต้องล้างจานทั้งหมด



หนุ่มรู้สึกแปลกใจแต่คิดว่าคงน่าสนุกดี
ดังนั้นหลังอาหารเย็น



ทุกคนซึ่งประกอบด้วย พ่อแม่ของฝ่ายหญิงและคู่รักหนุ่มสาวจึงพากันรูดซิปปากกันถ้วนหน้า



กาลผ่านไปเป็นชั่วโมงจนหนุ่มรู้สึกอึดอัด แต่แล้วเขาก้อคิดอุบายออกมาได้อย่างหนึ่ง



เขาหันมากอดจูบแฟนสาวต่อหน้าพ่อแม่ของเธอ



แต่ผิดคาด ไม่มีใครพูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว



หนุ่มมอ'ไซค์ไม่ยอมจำนนง่ายๆ เขาจับสาวเจ้าให้ขึ้นไปนอนบนโต๊ะอาหารแล้วจัดการxxxทันที



ไม่มีใครเอ่ยปากแม้แต่คำเดียว!!!



หนุ่มรู้สึกประหลาดใจมาก แต่ยังไม่ยอมแพ้



คราวนี้ลงมือxxxกับแม่ของฝ่ายหญิงอย่างดุเดือด แต่แล้วก้อเหมือนเดิม



ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย
คราวนี้หนุ่มฮาเลย์รู้แล้วว่า



คงไม่มีทางเอาชนะเกมนี้ได้ง่ายๆ ยิ่งไปกว่านั้นเขาได้ยินเสียงฟ้าร้องครืนมาแต่ไกล



แน่แล้ว
ฝนกำลังจะตกแน่ๆ สิ่งแรกที่เขาคิดคือต้องเอาวาสลีนไปทารถมอ'ไซค์ซะก่อนที่จะเปียกฝน



คิดแล้วเขาก้อล้วงเอากระปุกวาสลีนออกมา....



"เอาหล่ะ" เสียงหนึ่งทำลายความเงียบขึ้น เป็นของพ่อของแฟนสาวนั่นเอง



"ถ้าเมิงจะเอาขนาดนี้เลยล่ะก้อ กูล้างจานเองก้อได้..."

ง่ะ มีงอนอีกน่ะเนี่ย
ให้ก็ได้ เดี๋ยวให้
ลูกอมสองเม็ด
อิอิ

ยังม่ะนอนอีกเหรองับ

มาเมนท์ให้อ่ะ

บะบุยยยย

หุหุ

หายป่วยยังน้อง
จะมางานป่าว
วันที่14กับ20 พฤษจิกายนนี้
ถ้ามาก็มานะ
แต่ม่มีอ่ะไรให้ 555+

*ค ว า ม สุ ข ซ่ อ น ไ ว้ ที่ ไ ห น***


มีมารน้อย 3 ตน แอบมาขโมยความสุขของมนุษย์

เอาไปแล้วก็ปรึกษากันว่าจะเอาไปซ่อนที่ไหนดี

ตนแรกก็ว่า ควรเอาไปซ่อนที่ภูเขาที่สูงที่สุดในโลก


แต่มารน้อยตนที่ 2 ว่าเพื่อนเอ๋ย มนุษย์นั้นไม่กลัวความสูง แต่กลัวหายใจไม่ออก

เพราะสังเกตได้ว่า ดำน้ำได้นิดเดียวก็ทะลึ่งพรวดขึ้นมาแล้ว



แต่บนภูเขาอากาศดี มนุษย์ชอบไปเที่ยวภูเขา เอาไปซ่อนไว้ใต้บาดาลดีกว่า
มารน้อยตนที่ 3 แย้งว่า อย่าเลยเพื่อนเอ๋ย

มนุษย์มันเก่งสร้างเครื่องม ือหาของในทะเล ในอากาศได้ เดี๋ยวมันก็หาเจอ


แต่สังเกตได้ว่า

นัยน์ตามนุษย์มองไปข้างนอก หูก็ชอบฟังเสียงข้างนอก ชอบไปเที่ยวข้างนอก

เราควรแอบเอาไปซ่อนไว้ในใจมันดีกว่า มนุษย์หาไม่เจอแน่ๆ

เพราะว่ามนุษย์ชอบหาความผิดของคนอื่น ไม่ชอบขัดใจตัวเอง

ไม่ชอบดูจิตใจของตัวเอง เห็นความผิดของคนอื่นมากกว่าของตัวเอง

ตัวเองทำผิดไม่เคยรู้ไม่เคยยอมรับ มองเห็นแต่ความผิดของผู้อื่น

ชอบหลอกลวง สวมหน้ากากไม่รู้ใจตัวเอง

หาเท่าไรก็ไม่เจอ..เพราะถูกบดบังด้วยการกระทำของตัวเอง

โทษให้เป็นความผิดของผู้อื่นโดยไม่เคยสำรวจการกระทำของตัวเอง

ว่า...สิ่งที่ตัวเองทำกับผู้อื่นดีหรือยัง



มารน้อยทั้ง 3 ตน ก็ตกลงความเห็นเป็นเช่นเดียวกัน

ตั้งแต่นั้นมา มารน้อยก็เอาความสุขของมนุษย์มาซ่อนไว้ที่ใจ

มนุษย์ผู้โง่เขลาจึงออกไปหาความสุขที่อื่น ที่ภูเขา ที่ชายทะเล ที่คลับ
ที่ร้องเพลง

แต่ถึงอย่างไรมนุษย์ก็ยังหาความสุขของตัวเองไม่พบ เพราะไม่เคยเจอคนที่จริงใจ




..คนที่ไปเที่ยวเธคเที่ยวคลับกินเหล้า เพราะว่าเขามีทุกข์

จึงต้องออกไปหาความสุขมากลบเกลื่อน มาเฉลี่ยเพื่อให้ทุกข์นั้นน้อยลง

แต่พอเมาแล้วกลับบ้าน หายเมาตื่นเช้ามา ทุกข์นั้นก็ยังคงมีอยู่เหมือนเดิม

โดยหารู้ไม่ว่าความสุขที่เฝ้าติดตามเฝ้าหา อยู่ที่ใจตัวเองนั่นเอง

ใจที่มีความสุข มีคนจริงใจ เข้าใจ มีคนประคับประคองความรู้สึกในใจ

ได้เรียนรู้และดูความรู้สึกในใจของตัวเอง




ต่อให้หาเท่าไหร่ ถ้าใจยังร้อนรุ่ม ไม่สงบ อยู่ท่ามกลางการโกหก หลอกลวง ก็หาสุขนั้นไม่พบหรอก

กว่าจะได้รู้ใจของตัวเองก็อาจต้องสูญเสียสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับชีวิต

เพราะใจของตัวเองเต็มไปด้วยการปิดบัง หลอกคนอื่นและหลอกตัวเอง

ไม่รู้แม้กระทั่งใจของตัวเอง..ว่าความสุขที่แท้จริงอยู่ที่ไหน

ใครคือ คนที่จริงใจที่สุดดีที่สุดเป็นคนคอยฉุดรั้งใจไม่ให้เราเตลิด

เป็นคนคอยปลอบใจยามท้อ เป็นคนให้กำลังใจยามเหนื่อย

เป็นคนให้ใจดูแลประคับประคองในยามมีปัญหาและความทุกข์

ที่ใจเรารับรู้ได้ ...ความสุขอยู่ที่เราได้รู้ใจตัวเอง

:D

หวัดดีน้องนู๋แอน
เป็นไงบ้าง
ใกล้จะเปิดเรียนแล้วนี้
ดีใจด้วยน่ะ

เออๆ ช่างมันเหอะ


เบื่อว่ะ ปิดเทอมไม่มีเหี้ยไรทำ

เก้า ครับ

สาระบบไง


ประมาณวงโคจร


งงไร

น่ารักดี ฝ๊านดี

อ้าว อีแอน นึกว่าหายไปจากสารบบซะแล้ว

ทำอะไรน๊า

คั บ

ขอให้ผลสอบออกมาทอฟ ๆ นะค๊า บ

เพี้ย ง ..

กินไรยังหว่าดึกล่ะนะ

คืนนี้ฝันดีจ่ะ

เอากุออกจากทอป
เดี๋ยวอีปีศาส---

มาเจอกุจะซวย

เฮยเปี่ยนเเบกกาวให้ที--
--+---

อาเคร


มีหลานให้ม๊าเมื่อไหร่บอกด้วยเน่อ



ปล.ม๊าเลี้ยงหมา ชิสุ อิอิ

หวัดดีคั๊ ฟ ๆ ..

กินไรยังคั ฟ ๆ

ทำไรหยุคั ฟ ๆ

ชื่อไรหรอ คัฟ ๆ

โหหหหหหหหห


ม๊าอยากได้


ลูกม๊าเม่งเปนทอม 555+


ไม่ยอมมีลูก


เอาว่ะ ครั้งนี้ต้องให้ผู้ชายมาข่มขืมมัน 555+